Yazıyorum; çünkü yaşıyorum ve kelimelerin gücüne inanıyorum. “Âllame bil kalem”(علم بالقلم) sedası dalgalanıyor dünyamda ve içimde kalem hareketlerinin dansı beliriyor. İnsan zihni mütemadiyen faal ve binbir düşünce uğruyor semtine. İz bırakıyor dokunduğu yere her düşünce ve göçüyor ardından . Yazmak biraz da düşünceleri düzene sokmak, kaçmasınlar diye yakalamak bir kalemin ucuyla ya da hasılı, “salt düşünmektir” diye düşünüyorum ; çünkü neden yazdığımı yazarken de düşünüyorum. Beynimdeki düşünce cevelanını yansıtıyorum bir yere. Evet evet, sanki insanlığımı hissediyorum yazmanın meltemine ruhumu saldığında. Yazmak, insanın içine bir ayna, mikroskop ya da teleskop tutup kelimelerin rehberliğinde rasat yapması gibi geliyor bana. En ince duygulardan tutun da bilime; tarihten yıldızlara ya da bir çikolatanın etrafında kelimeleri raks ettirmeye kadar geniştir yazmanın kolları. Bu bakımdan, yazmanın yelpazesinin çok geniş olduğunu; bağrını herkese açtığını ve yazarken farklı bir hâlet-i rûhiyeye büründüğümü görüyorum. Yazmayla erişemeyeceğim dünyalara ulaşıp içimin haritasını yayabileceğimi göz önüne, ‘ötekine’ el uzatıp köprüler kurabileceğimi ve insanlık çizgisinde buluşabileceğimi solukluyorum. Yazmak yaşamaktır, kelimelerle arkadaşlıktır ve uçsuz bucaksız bir yağmur ormanında sayısız, çeşit varlıkla kolkola olmaktır his ve düşünce yağmurları altında.
Bu hislerle, yazilarimi blogumda paylasmaya devam edecegim. Takipte kalın, sevgilerle!
No comments:
Post a Comment